یادداشت های شخصی
پانوشت: معمولاً پدرا نقش راهبردي در زندگي بچه هاشون دارن و اين خيلي خوبه
سرنوشت: ولي اگه اين نقش راهبردي افراطي بشه تبديل مي شن به سرنوشت بچه هاشون و اين خيلي بده
... والا من يه مشكل دارم يه عادت هم دارم و با اجازتون يه عادت مشكل دار هم دارم. اونم از اون جا كه كمي تا قسمتي بي شعور تشريف دارم اول كارم رو انجام مي دم يا فكرم رو عملي (اونم از نوع مدرنش مثلا اكس و اين برنامه ها) مي كنم و بعد در موردش فكر مي كنم واسه همينه كه الان بعد از چند ماه تازه به اين فكر افتادم كه در مورد ريشه اسم جاهل تحقيق كنم (حالا فردا نياي باب فاعل رو برام صرف كني من عربي ام خوبه و هنوز از دوران دبيرستان يادمه كه فاعِلُ، يُفاعِلُ، مُفاعِله كه مُفاعِل هم
مي شه گفت). هر چي هم تو اين دهكده اطلاعاتي!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! سرچ كردم مطلب به درد بخوري گير نيوردم. واسه همين دست نياز به درگاه غير خدا دراز مي كنم و مي گم: يا ايها البلاگرالكمَكوا الكمَكوا.
پس سوال اينه: اين جماعتي كه بهشون مي گن جاهل چرا بهشون مي گن جاهل؟ اين اسم رو خودشون انتخاب كردن يا لقبي يه كه مردم روشون گذاشتن؟
هر چي مي دوني لطفاً بگو از نظر من همش به درد بخور ...
... تا حالا هر چي از قسمت و تقدير مي شنيدم قبول مي كردم ولي واقعاً از ته قلب بهش اعتقاد نداشتم. ولي ديروز طوري شد كه با تمام وجود بهش اعتقاد پيدا كردم. اين چند روز خودم رو كشتم از بس درس خوندم فكرش رو بكن نه – نه و نيم شب بياي خونه و در حالي كه از خستگي داري مي ميري بشيني درس بخوني صبح هم كله سحر پاشي دوباره بخوني كاملاً هم مسلط باشي و هر تمريني كه به دستت رسيده رو هم حل كرده باشي خلاصه يه طوري بشه كه قبولي خودت رو از بديهيات بدوني ولي سر امتحان هرچي حل كني به جواب نرسي. هي نگاه كني و ببيني بلدي ولي تو جواب آخر گير كني اين يعني آخر بدشانسي. نمي دونم حكمتش چيه بود ولي من رو كه خيلي ناراحت كرده ...
