خدا اهل دیاری را تا جاهلند هلاک نکند

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد .وسعت تنهائيم را حس نکرد .در ميان خنده هاي تلخ من .گريه پنهانيم را حس نکرد .در هجوم لحظه هاي بي کسي درد بي کس ماندنم را حس نکرد .آن که با آغاز من مانوس بود . لحظه پايانيم را حس نکرد

... ناگهانی تر از آمدنت، می روی؛ بی بهانه... من می مانم و باران های بی اجازه و قلب عاشقی که سپاسگزارت می ماند تا ابد.. متشکرم که به من فهماندی: چقدر میتوانم دوست بدارم وعاشق باشم بی توقع...